Ikonosfera ekologii

Społeczna percepcja ekologicznego wizerunku przedsiębiorstwa

Termin "świadomość ekologiczna" stał się ostatnio modny, a przez to mocno nadużywany: np. świadomością ekologiczną miałoby być, według producentów zdrowej żywności kupowanie wyłącznie ich produktów. Tego rodzaju handlowe użycie świadomości ekologicznej mocno rozmywa ostrość i treść tego pojęcia. Świadomość „ekologiczną”, dlatego należy definiować ponownie i aktualizować, zastanawiać się nad jej współczesnymi treściami, aby nie zagubić najcenniejszych znaczeń tego pojęcia. Samo słowo "świadomość" znaczy przytomność, jasność zmysłów oraz wynikające z takiej przytomności właściwe działanie człowieka. Z przymiotnikiem ekologiczna wskazuje na przytomność zmysłów i wynikające działania w obliczu wymogów środowiska oraz świadomości jego możliwości i ograniczeń. Środowisko i otocznie przyrodnicze, na którym koncentruje się wysiłek rozumienia. Taki jest rodowód większości działań krzewiących świadomość ekologiczną. Jednak człowiek żyje nie tylko w środowisku naturalnym, lecz również w społecznym i technicznym. Ta właśnie grupa domaga się wykształcenia świadomości nie tylko przyrodniczej, lecz i psychologicznej, społecznej. Wówczas taką pełną świadomość, ogarniającą wszelkie skomplikowanie współzależności istnienia człowieka w różnych przestrzeniach, można nazwać ekologiczną. Świadomość człowieka skalda się z warstw ułożonych na różnych poziomach: jej poziom najniższy to świadomość przyrodnicza, funkcjonująca u małych dzieci właściwie automatycznie, jako zasada, że co jest dla organizmu przyjemne, jest dla niego automatycznie pożyteczne. Niestety inaczej jest w warunkach funkcjonowania w przestrzeni technicznej człowieka niż w ekosferze, zasada przyjemności nie stworzy świadomości ekologicznej, ponieważ współczesne organizmy zatraciły umiejętność intuicyjnego wyboru potrzebnych składników pożywienia i potrzebnych zachowań. Kolejna warstwa świadomości to świadomość przestrzeni społecznej. Na swiadomość społeczna wpływają następujące elementy jak: wpływ wychowania i doświadczenia kulturowe, osobowościowe, działanie prawa i norm, wykształcenie. Rodzaj tej świadomości jest nam częściowo narzucony przez konieczność nabycia w danej grupie społecznej w procesie wychowania i edukacji. Dla sprawnego funkcjonowania w społeczeństwie świadomości społecznej należy nauczyć się wcześnie już w okresie nauki szkolnej. Kolejny, trzeci, najwyższy jak do tej pory opisany i jako tako zbadany poziom świadomości, to świadomość duchowa. Do tego rodzaju świadomości często odwołują ludzie ekologii głębokiej, podkreślający, że bez świadomości uniwersalnej nie można poprawnie rozpoznawać i zrozumieć świata. Świadomość duchowa jest częściowo wrodzona jednostce, a w kolejności rozbudowana zostaje w obrębię dostępnych wokoło wzorców w rozmaitych kulturach, tradycjach i wierzeniach. Poziom świadomości przyrodniczej jest często problemem wykorzystywanym dla propagandy ekologicznej prowadzonej przez rządowe i pozarządowe organizacje do tego celu powołane, jako tako ugruntowana, a świadomość duchowa i świadomość świata społecznego – świata bywa w wielu środowiskach ekologizujących zaniedbywana. Ekolodzy świata naukowo-technicznego wykorzystują mechanizmy zawiadujące emocjami nie przejmując się nadmiernie świadomością ani indywidualną. Tymczasem jest tak, że bez zmian w świadomości społecznej wszelkie działania ekologów pozostaną w sferze wizji i projektów. Ekologiczność jest przecież współodczuwaniem i wsółbrzmieniem z każdym żywym istnieniem. Codzienne zachowania i działania bez świadomości społecznej niemożliwe. To np. segregowanie śmieci, które musi być wpojone wychowaniem; to inicjatywy ustawodawcze likwidujące potworną rzeź zwierząt. Trzeba się ich nauczyć, trzeba je - za pośrednictwem szkół i popularyzacji - uczynić trwałym elementem świadomości społecznej, masowej świadomości ekologicznej. Wówczas owa zdoła świadomość odpowiednio posterować działaniami na rzecz ekologii. W równoległym czasie i przestrzeni stanie się potoczną świadomością prawną i obyczajową, która sprawi, że da ustalonych regul i zasad będziemy odnosić się w większości odruchowo i bezrefleksyjnie. Nie istnieją przecież przeszkody w mentalności ludzkiej, by chronić las, jeśli przemawiają za tym względy gospodarcze podyktowane świadomością ekonomiczną, mimo to z trudem powstaje prawodawstwo tworzące rezerwaty przyrody, które nie przynoszą zysków. Las chroniony z punktu widzenia gospodarczo posiada strażników, las chroniony ze względu na szacunek dla przyrody, będzie nieustannie zagrożony.

Warunkiem i pomocą w zrozumieniu świadomości ekologicznej jest istnienie świadomość obfitości. Aktualna gospodarka zasobami naturalnymi wynika z poczucia niedowartościowania i zagrożenia. Zasoby przyrody nieprzetworzone daja poczucie zagrożenia, że staną się własnością innych. Zasoby natury już zawłaszczone są kapitałem, który zdecydowanie zmniejsza poczucie zagrożenia. Świadomość obfitości aktualnie opisywana i propagowana przez psychologię sukcesu jest bardziej produktem świadomości niż pracy - to dla tworzącej się świadomości ekologicznej może stanowić pozytywny argument w rozwoju i wdrażaniu projektów ekologicznych. Zatem świadomość obfitości jest integralnym składnikiem w świadomości ekologicznej. To z kolei pozwala na łatwiejszy dostęp i działania w świadomości społecznej, idei koegzystencji człowieka i jego przyrodniczego otoczenia. Zatem Świadomość ekologiczna jest głównie, jeśli nie przede wszystkim - funkcją ogólnej świadomości społecznej. Taka ekologiczna świadomość społeczna projektuje wzorce zachowań atrakcyjne i silne, że niewielu będzie chętnych do ich łamania, więc można będzie mówić o społeczeństwie ekologicznym jako całości. Silnie zakorzenione zasady w społeczeństwie ekologicznym pozwolą na wypracowanie instynktu zbiorowego, nie ma pędu do wielkich działań jednostkowych. Ogromnym wysiłkiem będą prace, które muszą wykonywać entuzjaści ekologii w zakresie edukacji społecznej, nauki szacunku dla prawa i norm społecznych wpajanych na poziomie niemożliwym do ominięcia by świat szczęśliwie toczył się swoim biegiem. Gdy głównym fundamentem społeczeństwa ekologicznego będzie prawo, wysoka etyka, kooperatywność, rozumienie celów większych niż tylko bezpieczeństwo osobiste i przetrwanie to silny i pewny światopogląd ekologiczny będzie miał szanse się rozpowszechnić. Podstawowym wymogiem dla jego rozpowszechnienia jest przede wszystkim właśnie wyczulenie na zbiorowość i cele przez nią realizowane. Ciągłym problemem widzenia ogólnego dobra jest zderzenie dwóch światopoglądów: technicznego i ekologicznego. Te same technologie służą do wyprodukowania wyprodukować broni i lekarstw. Społeczeństwo technokratyczne uznaje obecny model cywilizacji za słuszny, problem ekologii uważa za poważny, ale możliwy do przezwyciężenia. Technokraci górują nad ekologami, gdyż w imię praktycyzmu, ekonomii i skuteczności posługują się środkami działania, których ekologia wyrzeka się ze względów ideologicznych. Np. gdy ekolog protestuje przeciw jedzeniu mięsa, technokrata zaproponuje spożycie mięsa, które nigdy nie było częścią zwierzęcego organizmu, zostało bowiem spreparowane genetycznie w czystej fabryce. Kiedy ekolog apeluje o nie wycinanie lasów technokrata sięgnie po projekt wielkich fabryk tlenu, wydzielających go ze spalin skuteczniej niż wycięte drzewa. Na polu skuteczności ekologizm jest słaby i skrępowany swoim ideologicznym credo, szukający dopiero swej tożsamości, często w w swym wizerunku manifestujący odrębność, agresywny, mimo to niekonkurencyjny dla utylitarystycznych idei przywódców dzisiejszego świata. Wciąż jeszcze twórcze umysły chętniej służą bogatej technice, które decyduje o ekonomicznym wzroście. W dzisiejszym wyścigu ekonomicznym trudno jest ekologię uczynić filozofią równie atrakcyjną, jak dzisiejszy konsumpcjonizm. Ekologizm na gruncie materialistycznym nie ma mniejsze szanse we współzawodnictwie z konsumpcjonizmem i z ideologią opartą nieustannego dozbrajania się, odwołując się do potrzeb wyższego rzędu, niezwiązanych z walką o przetrwanie i przedłużenie gatunku. Światopogląd ekologiczny zakłada bezpieczeństwo egzystencjalne, utylitaryzmu i pochodnego od niego, konsumpcjonizmu, który bazuje na absolutnie podstawowych i przez to biologicznych w swej istocie potrzebach człowieka.

Jeśli zatem jako konieczność życiową poszczególnej jednostki ludzkiej jest jedynie przetrwanie, to ekologia nie jest niezbędna. Dotyczy to jednak poziomu przetrwania, ponieważ to jednak technologia zapewnia lepszą szansę tego przetrwania. Ale na poziomie wyższym, gdy człowiek pewien, swojego przetrwania i ma perspektywy poszukuje wówczas celów subtelniejszych niż biologiczne. Jednym z nich może być ekologia jako problem współodczuwania i odpowiedzialności człowieka za los świata w kontekście wyboru systemu wartości, w imię, których można chronić środowisko naturalne, albo je eliminować. Głównym problemem ekologii jest to, że nie jest koniecznością, lecz jest wyborem. I dobrze, jeśli wybór jest aktem całkowicie wolnej woli. Każdy akt ekologiczności wyboru sam z siebie, dokonany w swym sercu i sumieniu stanie się magnesem ściągającym najwybitniejsze serca i umysły. Bo zaoferuje coś wolnego, czego schematyczny technokrata zalękniony o swoje jutro nie zaproponuje, bo nie ma wolności wyboru. Logiczną konsekwencją wyboru raz uczynionego będzie, zatem szacunek dla każdego życia, zdolność, poczucie siebie jako takiej właśnie cząstki większej całości i z tego czerpanie szczęścia - wszystko to pojawia się nie samo z siebie, lecz dopiero po dokonanym wyborze. Filozofia ekologiczna, naszych czasów kształtuje się i opiera na korzeniach humanistycznych, przyznających człowiekowi centralne miejsce w ewolucji naszej planety. Zaś w ekofilozofii ekologii głębokiej, idee pokazywania człowieka w kontekście podobnego do świata przyrodniczego powodują poczucie jedności z tym światem. Centralne jest przekonanie o potędze człowieka (dzielone zresztą z utylitaryzmem) i wynikającej z tego odpowiedzialności za użycie potęgi, (czego utylitaryzm praktycznie nie zna). Świat ekologiczny dobrowolnie wyrzeka się przemocy i walki, dlatego wymaga wielkiej siły woli i ducha by brzydka ekonomia nie zmienia się w ładną ekologię. Jeśli ekofilozofia nie będzie umiała oswoić głębszych niż wszelkie sezonowe mody na wartości dla człowieka jedną z wielu ideologii lepiej lub gorzej dopasowanych do swoich czasów, ale też niczym więcej. Jeśli chce się stać czymś więcej, musi, nim sięgnie się po władzę nad sercami i umysłami, zrozumieć człowieczeństwo.

Idee ekologiczne ekofilozofów, staną się treścią życia nie tylko dla nich samych, ale i pozostałych zjadaczy chleba wiąże się z możliwością stworzenia społeczeństwa ekologicznego. Takiego społeczeństwa, które dzięki konsekwentnemu działaniu mechanizmów dziedziczenia wartości, światłej edukacji - będzie miało elementy światopoglądu ekologicznego przyswojone na poziomie bardzo głębokim. Społeczeństwo zdecydowanie odporne na rujnujące dla środowiska pokusy, jakie może stwarzać każdy żywy zdobywca świata. Społeczeństwo ekologiczne jest społeczeństwem rządzonym przez wynikającą z mitu ekologicznego ideologię i nie ma w nim mowy o zupełnej wolności od wszelkich ideologii. Bo taka wolność jest możliwa tylko na poziomie najbardziej elementarnych potrzeb człowieka, jaką jest własne przetrwanie. W tej sytuacji wystarczą podstawowe znane z biologii strategie przetrwania. Taki sposób funkcjonowania proponuje kapitalizm, ustrój sprzyjający drapieżnikom, jeśli w miarę rozsądnie eksploatują one niższe poziomy troficzne i sensownie dzielą obszary rynku, aby nie wyniszczyć ani zasobów środowiska, ani siebie wzajemnie. Niestety ten system nie sprzyja rozwojowi żadnych innych cech poza zdolnością przetrwania. Zatem można go uznać za ekologiczny w sensie przyrodniczym terytorium równowagi między produkcją i konsumpcją, ale niewiele ma wspólnego z ekologicznością ducha. Kiedy już potrzeby podstawowe społeczeństwa biologiczne i socjalne zostają potrzeby wyższe, potrzeba tworzenia wartości, potrzeba ekspresji, potrzeba nadania sensu egzystencji - muszą współbrzmieć i być dostosowane do swoich czasów dopasowanej ideologii. Gdy się przed tym bronimy, powstaje albo pustka duchowa gdzie przykładem może być kultura masowa. Do przekształcenia obecnego społeczeństwa konsumpcyjnego w społeczeństwo ekologiczne potrzebna będzie metoda również spójna ze współczesną ideologią. Socjotechnika znana z wieku XX, która, choć skuteczna jest niestety niezgodna z humanistycznymi ideami ekofilozofii. Skutecznych rozwiązań należy poszukiwać w odległej przestrzeni czasowej kilku, ponieważ społeczeństwo ekologiczne nie powstanie z dnia na dzień ani nawet z pokolenia na pokolenie. Kultura nie zna skokowych przejść jeżeli dokonamy rewolucji powstanie co najwyżej osławiony "homo sovieticus", nigdy zaś zdolny do głębokiego współodczuwania człowiek ery ekologicznej. Dziś najsilniej widać jest koniec możliwości nieskrępowanej ekspansji człowieka w świat zewnętrzny. Brak już nowych lądów do zdobycia, zdobycze gospodarcze i opanowanie rynków wyłoniło już tych kilka najsilniejszych korporacji, które ze zmiennym sukcesem będą walczyć o względy i portfele klientów. Agresywność strategii reklamowych tych firm ociera się o granice ogromnych socjotechnicznych manipulacji, w jakich celują politycy, a koszty tych kampanii porównywalne są z budżetem obronnym niejednego państwa. Efektem takich działań jest znana już i wielokrotnie opisywana góra śmieci, które wczoraj jeszcze były całkiem przyzwoitymi i użytecznymi przedmiotami, lecz dziś, na skutek wmówienia ich użytkownikom, że są to przedmioty przestarzałe i koniecznie trzeba kupić nowe (koniecznie produkcji firmy, która się aktualnie reklamuje) - zalegają śmietniki. Polityka cenowa producentów prowadzi do, nieopłacalności unowocześniania starego sprzętu; i ceny takiego unowocześnienia. Natomiast system podatkowy zachęca do złomowania i zakupu nowego. Nowe generacje wyrobów są bezpieczniejsze dla użytkownika i bardziej przyjazne dla środowiska, jednak ilość odpadów, jaka powstaje z nieustannej wymiany sprzętów, z nawiązką likwiduje zyski, jakie przyjazność środowisku może przynieść. Przybywa śmietników i polucji wokół nich powstających, których brak na kolorowych reklamach.

Wytworzenie i wskazanie człowiekowi terytoriów proekologicznych może stać się za pomocą reklamy. Na obrazach reklamowych można pokazać takie obszary rozwoju, na których naturalna i dana naszemu gatunkowi zdobywczość da postęp przyjazny środowisku. W ten sposób dotrzemy do wnętrza ludzkiego, wywołamy w poszczególnych jednostkach pożądliwość i energię zdobywców ekologicznej przyszłości. Należy również wystosować właściwe programy promocyjne do wychowywania dzieci nie w duchu właściwego ekologiczności współodczuwania i rozumienia sygnałów ze współodczuwania pochodzących. Istotnym zadaniem dla ekologów i wychowawców to uwolnić naturę, uwolniona od ludzkiego niszczycielstwa być może sama wytworzy właściwy dla siebie stan równowagi. Zadaniem zaś człowieka jest śledzenie i słuchanie sygnałów, jakie środowisko naturalne, które utrzymuje naszą biologiczną cząstkę.

Współczesne społeczeństwo jest społeczeństwem "postindustrialnym", którego centrum zainteresowań jest problem zagospodarowania czasu. Mamy w skali społecznej z problemem istnienia dużej grupy pracoholików jak również grupy bezrobotnych. Obie sytuacje sytuują człowieka w obszarach stresogennych a światopogląd ekologiczny nakazuje, by produkcję odpadów, także psychicznych, ograniczyć do naprawdę niezbędnego minimum. Następnie odpady należy utylizować i w miarę możliwości przywracać do obiegu naturalnego, materialnego i kulturowego. Racjonalnie podejmowane obowiązki przez człowieka pozwolą na realizacje lepszego ekoczłowieczeństwa w środowisku naturalnym.

2. Przekaz reklamowy, ekomarka, ekooblicze- ekoobrazy

Oczami wyobraźni odczytujemy zapamiętane obrazy dzięki tym wewnętrznym obrazom możemy szybko rozpoznać wymienione marki, odróżnić od innych i uznać za atrakcyjne nie zawsze jednak ekologiczne. Brak ekooblicza w dobie pełnej świadomości ekologicznej wynika z faktu, iż częściej przedsiębiorstwa pierwszej kolejności dostrzegają potrzebę tworzenia marek widocznych. Kreacje ekologiczne wymagają ikonosfera opartej o idee inspirowane przestrzenią naturalną, krajobrazem ułożonym w warstwy struktur i kolorów. Wiele idei propagującej wizerunek ekologiczny opiera się na obrazach oddziałujących na psychikę, zbudowane na emocjach wykorzystywane w PR. Silna idea współbrzenia z naturą oparta na sugestywnym obrazie pomoże odnieść sukces w komunikowaniu się z naszymi odbiorcami, dzięki temu, że skutecznie ich poinformuje o ekologicznych cechach naszego przedsiębiorstwa oraz ujawni związane z nim uczucia. Systematyczne i długofalowe projektowanie naszej ikonosfery stwarza nieograniczony potencjał, który zapewni nam, dzięki wyjątkowemu ekologicznemu profilowi, trwałe korzyści w walce konkurencyjnej przez ekoprofil. Obrazy i wizerunek przedsiębiorstwa obecnie są ważniejsze niż kiedykolwiek wcześniej, ponieważ tylko 20% czytelników gazety czyta więcej niż jeden akapit, ogłoszenia reklamowe przeciętnie absorbują naszą uwagę przez 2 sekundy, banery reklamowe – 1,5 sekundy, plakaty – 1 sekundę. W tym sekundowym przekazie wyzwaniem dla projektanta jest to, aby jego komunikat został dostrzeżony, odebrany, przetworzony i zakodowany. Teksty nie są w stanie sprostać temu wyzwaniu – obrazy i znaki będą w przyszłości decydować o sukcesie w komunikowaniu się przedsiębiorstwa z odbiorcami.

Wyzwanie dla stworzenia marki ekologicznej polega na profilowaniu wizerunku tak by w zalewie informacji wizualnych działać nawet wtedy, kiedy komunikaty odbierane są jedynie fragmentarycznie. Z powodzeniem przebijają się te marki, które posługują się żywą, świeżą, naturalną i oryginalną ikonosferą, wywołując u konsumenta spontaniczne wewnętrzne obrazy wpływające na jego zachowanie. Za pomocą tych obrazów konsument może rozpoznać markę, odróżnić ją od innych i uznać za przyjazną jemu i jego otoczeniu.

Ekoobrazy. Inspiracja, koncepcja, idea. Zmiany wizerunku dokonujemy poprzez dostrzeganie zmian w jego środowisku. To środowisko, otoczenie będzie polem inspiracji. Obserwując warstwy otoczenia naturalnego możemy wywołać pierwsze ekologiczne obrazy następnie spożytkować je dla naszego przedsiębiorstwa. Pierwszą strukturą jest ziemia to jej różne oblicza mogą być tłem dla projekcji ekologicznego produktu. Jej charakter może wywoływać słuszne emocje dla pożądanego ekologicznego charakteru prezentowanego produktu.

miękka krucha ciepła zimna

produkt mię­kki produkt kruchy produkt ciepły produkt chłodny

Struktury nadają charakter, wywołują obrazy w pamięci a pamięć przywołuje należyte emocje dla produktu. Poszukując struktur dla obrazów ekologicznych w obrębię warstw krajobrazu ekokompozycje to widoki wody i nieba. Obrazy wody będą orzeźwiające, świeże, a obrazy nieba są puszyste i lekkie. Puszyste lekkie ciastko staje się jeszcze lżejsze i zdrowsze, kiedy unosi się chmurach, a chłodna woda zyskuje miano naturalnej ekologicznej i orzeźwiającej występując w kompozycji z wodospadem.

W powoływaniu do życia obrazów ekologicznych silnym elementem kompozycyjnym mogą być obok struktur żywioły np. powietrze czyste - niezbędne dla organizmów. W warstwie krajobrazu przecięte strukturami zieleni pozwala na stworzenie ekooblicza dla każdego produktu jest uosobieniem ruchu i sumuje wiele przymiotników reprezentujących wartości ekologiczne: lekkie, świeże, czyste, ażurowe, orzeźwiające, zdrowe, nieskończone. Odwołanie do natury może zapewnić również kompozycja stosownej ilości ognia, który zapewni ciepło, światło, wzbudzi poczucie bezpieczeństwa i domowej atmosfery.

W przyszłości istotnym zadaniem obrazów oraz PR będzie wzmacnianie marek poprzez budowanie obrazów – kodów, które wyróżniać się będą charakterem ekologicznym o wymiarze naturalnym, ponieważ produkty i ceny są podobne. To klient decyduje się na zakup produktu, który zna i która oferuje ekologiczne wartości. Konsument może, więc zyskać pozytywny obraz o firmie, ponieważ zna i docenia jej produkty. Konsument kupuje nowy produkt między innymi, dlatego, że ma dobre doświadczenia z danym producentem. Przedsiębiorstwo i świadczenia mogą nawet być identyczne tak, jak w wypadku, dlatego właśnie firma musi konsumentom jasno i wyraźnie powiedzieć, co potrafi, co ją odróżnia od innych i jakie korzyści odniosą z zakupu jej produktów. Argumentem przeważającym mogą być wartości ekologiczne, których produkt może być reprezentantem. Zdarza się, że przedsiębiorstwa prawie się nie różnią się już jakością swoich produktów, próbują być szybsze niż konkurencja – czas staje się czynnikiem sukcesu. Rywalizacja rozciąga się nie tylko na poszczególne działy lub funkcje, lecz na całą sieć tworzenia wartości – od badań i rozwoju poprzez produkcję aż do marketingu. Ze względu na krótki okres życia danego produktu prawie niemożliwe staje się stworzenia dla niego stabilnego, sztywnego, image’u. Tempo innowacyjności nowych produktów udaremnia ich zakup, jeśli nie zostanie dostrzeżony, dlatego tworzone obrazy wymagają multiplikacji poprzez wszelkie możliwe media. Wskutek szybkości zmian wewnętrzne i zewnętrzne grupy docelowe tracą orientację, co do osobowości przedsiębiorstwa, jeśli zbyt często zmieniają się obrazy reklamowe.

Obraz jako odczytanie komunikatu jest wynikiem interaktywnego działania pomiędzy informacją - komunikatem a odczytem i zapamiętywaniem treści, dlatego wiele uwagi należy poświęcić treści obrazu. W procesie zapamiętywania obraz może być kotwicą przy zapamiętywaniu informacji. Tworzenie ekoikonografii to konstruowanie symulacji graficznych, odbywa się przy pomocy różnej ekologicznej retoryki i różnych form przekazu obejmując całą obfitość informacji przy bardzo odmiennych intelektualnie ekohoryzontach. Sensualne struktury obrazu zależne są od ekoekspresji autora, kultury ekologicznej danej grupy społecznej, inicjatywy natury artystycznej i intelektualnej. Dlatego bardzo w procesie kreacji obrazów ekologicznych ważna jest teoria przypisywania ekologicznych cech informacjom wizualnym. Wymowne nacechowane obrazy produktu ekologicznego lub przedsiębiorstwa manipulują odbiorcą a tym samym wywołują zamierzone reakcje u odbiorców. Konstruowanie cech obrazów jest warunkowane danym kodem, systemem organizacji znaków. Systemy te rządzą się regułami przyjętymi przez wszystkich korzystających z nich, członków społeczeństwa. W związku z tym struktura kodu określa społeczny wymiar komunikacji. By obrazy nabrały cech indywidualnych proponuję wykorzystanie struktur naturalnych, ekokolorów i tekstu, które uruchamiają wyobraźnię, działają poprzez skojarzenia i pozostają w pamięci. Widzenie jest procesem aktywnym, w którym ważnym elementem jest mechanizm, który przyciągnie uwagę np.: piękny wodospad oraz czynniki potęgujące uwagę: skala obrazu. Percepcja obrazu jest procesem dekodowania. Pociąga ona za sobą konieczność wydobywania znaczenia oraz identyfikowania znaczących różnic jak również wymaga zapamiętywania. Analiza obrazu następuje w różnych obszarach pamięci pochodzących z różnych źródeł: własnego życia, wiedzy, intelektu.

Obrazy produktów ekologicznych inspirowane naturą nie będą równie krzykliwe jak plakaty napojów gazowanych, wymagają czasu w odbiorze. Obrazy produktów ekologicznych są źródłem energii powodującej zakup, ale i wiedzy, jaką warto zaszczepiać w świadomości odbiorców.

Istnieje potrzeba właściwej koncepcji opartej o słuszne kierunki aktywności ekoprojektowej w kontekście rozwoju przedsiębiorstwa, zmiennych priorytetów i wartości ważnych dla społeczeństwa. Aktualnie projektanci marek ekologicznych słusznie dostrzegają przesunięcie wartości, gdzie miejsce dyscypliny, posłuchu zajęły przyjemność, świadomość zdrowotna, rozwój osobisty, kreatywność, co potęguje potrzebę budowania ikonosfery spójnej z wartościami takimi jak zdrowie, bezpieczeństwo miejsca pracy i socjalne zaangażowanie. Przesłanie to może się przyczynić dla przedsiębiorców i projektantów, którzy za pomocą ikonesfery mogą ukazać ekowartości. Owe wartości sytuują się w obszarach psychologicznych, odwołują się do emocji i przestrzeni pamięci. Proekologiczne działanie grupy docelowe traktują w dzisiejszych czasach jako oczywistość. Ikonosfera może w istotny sposób przyczynić się do ukazania znaczenia tych wartości dla przedsiębiorstwa i społeczeństwa.

Fakt globalnej wizualizacji życia spowodowany szybkim rozwojem technologii jak również rynku, powoduje, że grupy docelowe tracą orientację, dlatego przedsiębiorstwa muszą stworzyć oryginalny, jasny i silny ekoimage. Ikonosfera, która łączy komunikację z rynkiem z PR dotychczas nie wykorzystuje całego potencjału przekazującego i wywołującego uczucia do zbudowania ekologicznego zaufania. Idea tworzenia samoświadomości przedsiębiorstwa poprzez elementy identyfikacji i tworzenie osobowości składa się z czynników pozwalających na rozpoznanie i odróżnienie przedsiębiorstwa oraz ukształtowanie wiedzy o nim wśród odbiorców. Dlatego uważam za potrzebne wyznaczenie ekokultury jako podstawy w budowaniu ekologicznej osobowości przedsiębiorstwa gdzie zadaniem Ikonosfery jest wyrażać ową kulturę. Wynikiem kultury będą proekologiczne zachowania, prezentowane w obrazach przestrzeni realnej i ikonicznej.

Ekoidentyfikacje

W tworzeniu samoświadomości ekologicznej ważnym jest temat struktury identyfikacji wizualnej przedsiębiorstwa, reklamy, promocji i public relations. Tworzenie identyfikatorów ekologicznych powinno oddziaływać na zewnątrz i do wewnątrz, wywołując wśród pracowników potrzebę identyfikacji z produktem lub przedsiębiorstwem, klientów, dostawców, urzędów, instytucji i innych grup odbiorców i społeczeństwa. Jedną z podstawowych wartości dla przedsiębiorstwa są jego pracownicy a silnie oddziałująca ikonografia osobowość pozytywnym wydźwięku, pokazująca świadomość i osobowość proekologiczną przedsiębiorstwa, może bardzo efektywnie oddziaływać na wzmocnienie motywacji i wydajności w pracy. Zaakceptowane obrazy odwołują się do emocji odbiorcy i aktywizują działanie. Spójna ikonografia produktu lub przedsiębiorstwa zapewnia orientację i zaufanie w całym środowisku ze względu na dostęp do wiedzy na temat rozwoju przedsiębiorstwa. Ikonografia odgrywa przy tym ważną rolę, ponieważ może uwidocznić rozwój przedsiębiorstwa jednocześnie informuje pracowników i odbiorców o swej aktualnej i przyszłej osobowości. Pomaga im to identyfikować się z ową osobowością i zaangażować się w osiągnięcie celów firmy, wzmacnia poczucie jedności w postaci: ram kompozycyjnych. Ramy wyznaczają przekazywane przez nią wartości, co buduje solidarność w przedsiębiorstwie. Oddziaływanie ekoikonografii na zewnątrz odbywa się głównie przez pracowników, którzy komunikują się ze środowiskiem i których można traktować jako ambasadorów przedsiębiorstwa. Ponadto dzięki stosowaniu właściwych dla ekologii komunikatorów wizualnych łatwiej będzie przeprowadzać zmiany w przedsiębiorstwie poprzez wdrażanie ujednoliconych ekokultur i jednej osobowości ekologicznej, ponieważ wartość przedsiębiorstwa nie tkwi tylko w majątku inwestycyjnym i obrotowym, lecz przede wszystkim w umysłach odbiorców.

W strukturze Identyfikacji Wizualnej głównym bohaterem jest znak – logo przedsiębiorstwa. Znak jest wynikiem obserwacji przedmiotu, istnieje dzięki notacji myślowej i manualnym systemom rejestracji. Wymaga wiedzy, pamięci o obiekcie i konstruowania skrótu graficznego o jednym wymiarze. Znak może określać jakiś stan i emocje można go wówczas poddać różnym interpretacjom. Komunikat w postaci znaku staje się obrazem. W postaci obrazu może następować jego aktualizacja - w formie czytelnych tekstów, obrazów graficznych, architektury, zapachów lub dźwięków w czasie i przestrzeni. Znak wyznacza określone ramy koloru, formy, linie, kształty, czcionki.

Ikonograficzne ramy wyznaczone przez znak, w których wykorzystać można wszystkie wizualne środki wyrazu są owocem działania profesjonalnej ikonografii, która w efekcie przywołuje obrazy pierwotne i wtórne, spontanicznie powstające w umysłach wewnętrznych i zewnętrznych grup docelowych, kiedy pomyślą o danym przedsiębiorstwie, i który na trwałe zostanie w ich myślach. Syntetyczne myśli przekazane w formie graficznej w postaci kształtów inspirowanych naturą stworzą obrazy pokrewne, które mają silny wpływ na sfery emocjonalne, zachowanie i przyczyniają się do tego, że grupy docelowe preferują właśnie to przedsiębiorstwo, a nie inne.

Elementy te są ważne, aby umiejscowić przedsiębiorstwo poprzez jego zewnętrzny ekowizerunek na rynku spowodować dynamiczne i oryginalne ekoświadomości przedsiębiorstwa, które byłyby wystarczająco skuteczne wobec konkurencji. Ponadto działanie każdego z tych elementów jest wyraźnie ograniczone spójnym kolorem, skalą, krojem pisma.

Ekokolor.

Typowym przykładem zakłócenia w odbiorze obrazu, informacji wizualnej obok pominięcia otoczenia kultury jest pominięcie symbolicznego znaczenia koloru. Konsekwentnie zgodnie z symboliką kultury ekologicznej stosowany kolor staje się jej częścią produktu, dzięki niemu tworzyć można linię produktów, zapadając w umyśle klienta na zawsze. Kolor ekologiczny inspirowany podobnie jak plakat strukturami naturalnymi jest pierwszym elementem, który pozwala kojarzyć nam ekoprodukt i łatwo go poznawać pośród innych. Określone kolory przywołują konkretne skojarzenia, emocje, uczucia i to one właśnie powinny być wykorzystywane przez firmy jako ciąg spójnej wypowiedzi projektanta w zakresie tworzenia ekowizerunku. Dzielimy kolory na bliskie: barwy czerwone, pomarańczowe i żółte i dalekie: zielenie, błękity i fiolety. Pewne przyzwyczajenia odnośnie znaczenia niektórych barw nabywamy w procesie dydaktycznym, inne są intraindywidualne dla pojedynczej jednostki i można by to nazwać nauką czytania kolorów.

Dlatego podstawowe znaczenie symboliczne może, ale nie musi zawsze współbrzmieć z opinią odbiorcy. Kolor Czerwony to barwa symbolizująca: krew, ogień, wojnę i rządzę, ekscytacji, lecz czasem symbolizuje zdrowie. W przyrodzie żółty stanowi ostrzeżenie, ponieważ jad węża jest koloru żółtego. Współczesna symbolika przypisuje barwom to samo znaczenie, kolor żółty definiuje tło ostrzegawczych znaków drogowych, kolory. To kolor zdecydowanie najbardziej widoczny na drodze, bardzo dobrze współbrzmi z oświetleniem, pełni funkcje odblasku. Pewnie, dlatego niektóre firmy np.: restauracja Macdonald, sieć sklepów spożywczych netto zapomniały o jego pierwotnym znaczeniu. Niezwykle rzadko zdarza się zachować symbolikę barw. Kolor ma ostateczne zadanie wyróżnić bez względu na jego smak. Dlatego nadal będziemy kupować produkty spożywcze w zielonej żabce i czerwonej biedronce. Niebieski to barwa ogólnie przyjęta dla wskazania świeżości natomiast w Austrii oznacza wierność, w Brazylii obojętność, w Danii jakość, w Finlandii niewinność, a we Francji złość i obawę. Dlatego niemożliwe jest podanie listy kolorów, ponieważ każdy kolor jest ambiwalentny (dwuwartościowy) a w niektórych przypadkach nawet poliwalentny (wielowartościowy). Jego znaczenie ujawnia się dopiero w pozycji kontekstu kulturowego oraz w kontekście osobistych preferencji. Powszechnie uznany kolor dla ekologii to kolor zielony, barwa spokoju, relaksu, stabilności w swym nasyceniu i odcieniu bywa bliski i daleki naturze, ponieważ barwa wpływa na ocenę wielkości, ciężaru, odległości, w jakiej się znajduje: jasność powiększa (żółć, biel, zieleń, pomarańcz), ciemność pomniejsza (czerwień,fiolet, brąz, czerń). Za większy przedmiot klient zapłaci więcej, ale wiekszy nie znaczy ekologiczny. Ale ponieważ kolor w reklamie - jak i sama reklama w kulturze - sytuuje się na pograniczu życia i sztuki i jego funkcji artystycznych nie sposób oddzielić od utylitarnych, trzeba stwierdzić, że barwa w tekście reklamowym przede wszystkim informuje, ostrzega, wabi. Kolor czarodziejsko, alchemiczne przemieniania jednego w drugie, nieznanego - w znane, niezauważalnego - w widoczne, zwykłego - w niezwykłe, przeciętnego - w nadzwyczajne. Półchromatyczna odcienie często wykorzystywane w opakowaniach ekologicznych utożsamiane bywają z przeciętnością. W opozycji do niej kolor oznacza popularność, sukces, czyli wszystko, na czym zależy współczesnemu człowiekowi. Kolor pełni rolę przewodnika handlowego i nośnika informacji korzystając z kulturowego dziedzictwa. Kolory wyznaczają wrażenia estetyczne, ale również określają smak i zapach. Dzięki barwie zapach staje się widzialny. Jeśli jest brązowy pachnie czekoladą lub kawą, co czytelne w sloganie reklamowym: Czy widzisz ten aromat?. Ekologiczne, zdrowe płyny do płukania czy do kąpieli pachną delikatnie, zielone są leśne i miętowe, niebieskie - morskie, czerwone zaś to zapachy kwiatowe. W kolorze można zobaczyć też smak. Potwierdzają to przykłady, bezpiecznych i niezbędnych dla naszych zębów past do zębów, wody mineralnej. Błękit i zieleń, uważane za kolory chłodne, rześkie, stosuje się w reklamach gum do żucia i past do zębów. Produkty łagodnie miętowe są zielone, a mocno – niebieskie świeże i rześkie. Zdrowa niegazowana woda mineralna w wersji light posiada etykietę białą lub bladoniebieską, a woda gazowana - z ciemnoniebieską lub granatową. Stosunkowo najmniejsze zmiany względem średniowiecznej teorii kolorów wykazuje dzisiejsze wykorzystanie symboliki zieleni i granatu. Kolory te jako znak odrodzenia, regeneracji i sił natury stał się sztandarem, pod którym toczą się kampanie ekologiczne najrozmaitszych produktów: od ziołowych para farmaceutyków, poprzez kosmetyki z wyciągami z roślin, środki piorące, telefonię komórkową, aż do paliwa bezołowiowego i samochodów z katalizatorem. W ekoobrazach należy unikać nienaturalnych kolorów, na przykład niebieskiego drzewa. Nienaturalna kolorystyka powoduje niejednokrotnie przyciąganie uwagi, ale niekorzystnie wpływa na trwałą skuteczność obrazów. Obrazy zawierające nienaturalną kolorystykę słabiej zapadają w pamięci i gorzej są identyfikowane niż obrazy o kolorystyce zgodnej z naturą. Niebieskie pomarańcze rzucają się wprawdzie w oczy, ale na krótko pozostają w pamięci. Natomiast ciekawy kontrast wzbudzi zainteresowanie, niewyraźne obrazy nie oddziałują tak dobrze, jak ostre obrazy o dużym kontraście. Kontury powinny być zawsze wyraźne i silnie kontrastujące. Zasadę kontrastu można zresztą powszechnie stosować: czarno-biały obraz może silnie rzucać się w oczy w kolorowym otoczeniu, podobnie jak mały obraz prezentowany w kontekście obrazów o dużych rozmiarach.

Ekoplakat. Plakat jest obok znaku jedną z najstarszych form i kolorów organizacji. Język plakatu jest językiem suwerennym, może posługiwać się okrzykiem, inspirować i perswadować. Plakat ekologiczny funkcjonuje wśród zjawisk plastycznych jako obiekt graficzny o działaniu informującym, reklamującym i jest, dlatego poddawany analizie znaczeniowej. Jego ekostylistyka i ekosemiotyka muszą współbrzmieć w sposobie przekazu informacji ekologicznej z natura, kulturą i zachowaniem ekologicznym danego przedsiębiorstwa. O strukturze plakatu decyduje działanie polegające na sprzężeniu sił sztuki i grafika. Sztuka pozwala na działanie w obrębie emocji, pozbawia rutyny, stawia na nowe wyzwania w zakresie warsztatu: gestu malarskiego, formy miękkiej i cieplej tym samym przyjaznej. Te same argumenty towarzyszą wszystkim obrazom reklamowym. Artysta grafik musi odnaleźć w zwyczajnym produkcie nadzwyczajne cechy ekologiczne i funkcje umieszczając w niezwykłej, ale inspirowanej naturą sytuacji. Wówczas jego istnienie balansuje na granicy funkcji użytecznej przyjaznej środowisku, budząc jednocześnie wiele przestrzeni znaczeniowych w procesie komunikacji wizualnej na linii nadawca - odbiorca. Ogromna rolę w owej komunikacji odgrywa metafora przestrzeni infograficznej widoku, kojarzy proces odczytu na styku przestrzeni umiejętności, uprzedniej wiedzy a możliwości abstrahowania. Postrzeganie metaforyczne widoku sytuuje odbiorcę w pozycji interaktywnej, który współtworzy istnienie obrazu w zależności od przestrzeni inteligencji, horyzontu myślenia i struktury emocjonalnej. System metaforyczny w grafice może opiera się na zapisie graficznym przymiotnika określającego obiekt, produkt, czynność lub usługę. Przymiotnik opisany światłem, gestem, materiami abstrakcyjnymi wykreśla przestrzeń znaczeniową obiektu i koncentruje odczyt w sferze wrażeń i emocji. Ekowidoki wywołujące skojarzenia metaforyczne mogą również posługiwać się skalą, ciężarem i kolorem formy.

Obrazy oparte na ekometaforze sygnalizują ciągłą obecność zieleni, impulsu identyfikowania się człowieka z naturą, abstrakcyjnej rośliny stworzonej przez sylwetki ludzkie multiplikuje myśl o działaniu ekologicznym. Interesująca metafora fotografii cyfrowej miasta, które otrzymało roślinne żagle które pozwolą na wspólny rejs o ekologicznym wymiarze. EkoPlakat powinien posługiwać się wyrafinowaną formą wypowiedzi artystycznej w postaci symbolu natury, o metaforycznej ekologicznej konstrukcji. Nie wystarczy dokonać dokumentalnej ilustracji, w procesie wdrażania ekowizerunku raczej powinien być komentarzem lub opinią. W plakacie ekologicznym powinno się umieszczać są ekoprodukty i hasła reklamowe jednoznacznie informując, że klient otrzyma słuszne dobro i sprawi sobie i środowisku satysfakcję. Sztuka plakatu rozwinęła się dzięki różnym technologiom i procesom ich powstawania. Każdemu plakatowi towarzyszył styl tworzenia począwszy od manualnych do cyfrowych. Ekoplakaty preferują warsztat manualny. Plakat stał się reklama zewnętrzną dziś niezbędną do wprowadzenia nowego produktu na rynek, szczególnie ekologicznego. Dzięki swojemu małemu formatowi może towarzyszyć swojemu produktowi podczas sprzedaży w sklepie i na stoisku targowym. Można jednoznacznie stwierdzić, że dał swego rodzaju podstawy do wykreowania reklamy zewnętrznej sam jednak częściej przebywa we wnętrzach. Plakat ekologiczny doczekał się również swoich galerii szczególnie w zakresie promowania proekologicznych zachowań społecznych.

Ważnym dla promocji ekologicznego wizerunku jest ekoopakowanie.

Ekowymiar opakowania polegga spełnieniu zasad proekologicznych: zapakuj, rozpakuj, zapakuj. Opakowanie - wytwór o określonej konstrukcji, którego zadaniem jest zabezpieczenie towaru lub otoczenia w trakcie transportu i przechowywania, pełni funkcję narzędzia marketingowego, pobudzającego swoim estetycznym wyglądem oraz przekazem marketingowym do nabycia towaru. Opakowanie wymaga stosowania zasad ergonomii, w kolejności ważna jest strefa związana z zarządzaniem wiedzą w informacji wizualnej. Informacja tekstowa wymaga czytelnych rozwiązań na etykietach w kontekście przestrzeni półki reklamowej. Istotny będzie również nakład i jego multiplikacja. Trwałe opakowanie wielorazowego użytku pozostanie z klientem dłużej, może nawet otrzyma nową funkcję. Ekoopakowania są najczęściej zestawem zakodowanych środków wykorzystującym argumenty, przesłanki, chwyty stylistyczne, metafory, magiczne skojarzenia itp. Często komunikat opakowania powtarza wciąż to samo, za każdym razem używane są tylko inne argumenty i apele. Inną metodą jest stosowanie cytatów, albowiem powołując się na czyjeś słowa, można wesprzeć się na jego autorytecie. Sens powiedzeń bywa często całkowicie zmieniany tak, aby w płaszczyźnie skojarzeniowej odczytywany był na korzyść firmy. Ważną kategorią są hasła — plastry. Mają szczególne znaczenie w tworzeniu ekowizerunku umieszczane są w postaci równoważników obok znaków firmowych. Autorzy reklam usiłują sprawiać, by pełniły rolę swego rodzaju pieczęci, certyfikatu, które pozwolą na zamiennie funkcjonowanie z nazwą firmy lub produktu, wzmacniać związane z nimi proekologiczne cechy i budzić natychmiastowe skojarzenia z produktami przyjaznymi dla środowiska. W reklamach ekologicznych można wyróżnić pewne ważne i często multiplikowane wątki słownikowe. Przyroda, natura, środowisko to tematy o pozytywnym wydźwięku, wzbudzające oczekiwane i niezbędnę dla ekowizerunku zaufanie do produktu. W swej formie i treści przywołują na myśl zielone akcje i kojarzą się one z takimi cechami, jak nieszkodliwość, czystość, użyteczność, estetyka. Innym argumentem jest tradycja, wykorzystywana przez firmy o długim czasie funkcjonowania łączona jest z takimi cechami jak solidność, odpowiedzialność, zaufanie, doświadczenie. Podobnie chętnie język reklamowy wykorzystuje motyw przyszłości, w naturalny sposób łącząc ją z postępem, doskonaleniem maszyn ekologicznych, rozwojem działań na rzecz środowiska, co pozwala na efektywne wyeksponowanie danego produktu.

Ekomarka.

Firmy i przedsiębiorstwa proekologiczne dążą do zmniejszenia negatywnej presji na środowisko w każdym aspekcie swojej działalności. W programie produkcji zakładają odpowiedzialność za produkt, również po fazie jego użytkowania przez konsumenta. Orientacja i działania proekologiczne mogą przynieść przedsiębiorstwom i firmom wiele korzyści w postaci niższych kosztów – technologie i procesy prośrodowiskowe są energo-, wodo-, surowco- i materiałooszczędne. Rozwiązania proekologiczne mogą być wspierane finansowo poprzez uzyskanie dotacji, preferencyjnego oprocentowania kredytów. Dlatego coraz częściej firmy wdrażają System Zarządzania Środowiskowego, którego głównym celem jest stała poprawa holistycznie rozumianej jakości, dostosowanie do zmian w otoczeniu umożliwia wyprzedzanie tych zmian i pozycjonuje przedsiębiorstwo jako innowatora, pioniera na rynku, co w konsekwencji pozwala na pozyskanie nowych konsumentów i utrzymanie dobrych relacji z obecnymi. Warunkiem osiągnięcia większości korzyści jest proekologiczny wizerunek przedsiębiorstwa (tzw. ekowizerunek lub ekoimage). Instrumenty kształtowania ekowizerunku przedsiębiorstwa. Proekologiczny wizerunek powinien być kształtowany poprzez wszystkie aspekty działalności firmy, jednak kluczowym znaczeniem będzie wykorzystanie instrumentów w komunikacji z konsumentem, takich jak: reklama i public relations (PR). Produkty proekologiczne mogą być oferowane konsumentom z wyższym. Nowoczesne proekologiczne działania w zarzadzaniu firmą polegają na odpowiedzialności za społeczne skutki jej działalności. Oznacza to, że przedsiębiorstwo uwzględnia potrzeby bieżące konsumenta, zarówno jednostkowe jak i społeczne, krótko i długookresowe. Potrzeba ochrony środowiska przyrodniczego jest bez wątpienia społeczną potrzebą dbałość o środowisko powinno być jednym z ważniejszych trendów życia społeczno-gospodarczego każdego przedsiębiorstwa i każdego obywatela globu.

Kształtowanie ekomarki odbywa się za pomocą instrumentów komunikacji z konsumentami i innymi grupami publiczności – głównie reklama i PR. Ekomarka potrzebuje instrumentów komunikacji w czterech fazach: orientacji produkcyjnej, orientacji sprzedażowej (promocyjnej), orientacji marketingowej, orientacji społecznej i humanistycznej. Produkty o ekologicznych cechach muszą być poprawne we wszystkich fazach cyklu życia produktu jak również w działaniach, które mogą podjąć konsumenci. Ekoprodukty podczas konsumpcji nie mogą się przyczyniać do obciążania środowiska. Ekomarka komunikuje się z rynkiem tylko poprzez ściśle wiarygodne przekazy reklamowe, co oznacza, że używanie haseł wymaga gwarancji, dodatkowych informacji w postaci np.: pełnego składu produktu na opakowaniu, podaniu ekoznaku, ekomarki i/lub informacji o posiadanym certyfikacie środowiskowym oraz zawarcie informacji o oddziaływaniu produktu na środowisko w całym cyklu życia, potwierdzonych przez testy przeprowadzone w laboratoriach. Komunikat reklamowy dla ekomarki powinien koncentrować na propagowaniu idei ekologicznych. W części emocjonalnej przekazu można odwoływać się do potrzeb związanych z czystym środowiskiem, fizjologicznych i bezpieczeństwa.

Motywem przewodnim dla ekomarki jest bezpieczeństwo zdrowotne –, zamieszczone treści powinny informować o tym, że produkt jest bezpieczny dla zdrowia. Przekaz reklamowy kreowany dla zielonych konsumentów powinien zawierać argumenty racjonalne, skoncentrowane w dwóch grupach tematycznych: ekologicznych cech produktów oraz proekologicznych działań firmy. Wiarygodność ekomarki związana jest również z opakowaniem produktu, na którym należy umieścić informacje o oddziaływaniu produktu i ewentualnie również firmy na środowisko. Kolejnym krokiem proekologicznego projektu opakowania jest rodzaj materiału i wielkość opakowania fizycznie potwierdzająca ekologiczność oferty i oferenta. O opakowaniu ekologicznym stanowić powinien zielony dotyk, dlatego też preferowane są takie materiały, jak: papier, szkło, drewno, polecane są również opakowania wielokrotnego użytku, recyklingu, minimalizujące zużycie materiałów i koniecznie przystosowane do opakowań uzupełniających. Proekologiczna orientacja firmy reprezentowana jest również przez sam nośnik informacji. Reklama w postaci broszur, plakatów, ulotek wymaga papieru pochodzącego z recyklingu. Ekomarka reklamująca się za pomocą neonów budzi wątpliwości, ponieważ powoduje zuuzycie energii. W działaniach PR istotnym obszarem działań promocyjnych dla ekomarek są również: lokalizacja, wygląd i wyposażenie budynków firmy oraz punktów sprzedaży. Proekologiczne budynki firmy wraz z wyposażeniem powinny być lokalizowane blisko środków transportu należy wziąć pod uwagę możliwość korzystania z transportu kolejowego – zarówno odnośnie zaopatrzenia i zbytu, jak i dojazdu do pracy. Idealne zaprojektowane pod względem ekologiczności wnętrza przedsiębiorstwa

powinny być wykonane z materiałów przyjaznych dla środowiska, współbrzmieć z naturalną przestrzenia krajobrazu zastanego, należy wykorzystać światło słoneczne w maksymalnym stopniu itp. Wówczas następuje zmniejszenie presji na środowisko wszystkich działów przedsiębiorstwa.